Zadania dla dzieci 6-letnich
Temat: Uczymy się wyrażać emocje
Cele:
– doskonalenie umiejętności odróżniania emocji i podawania ich nazw oraz wyrażania uczuć w niewerbalny sposób;
- utrwalenie informacji dotyczących rozpoznawania emocji innych.;
– rozwijanie umiejętności tworzenia zdań na określony temat, poszerzanie słownika czynne o ćwiczenie umiejętności przeliczania słów w zdaniach;
– rozwijanie umiejętności wyrażania emocji ruchem, doskonalenie umiejętności odtwarzania mimiki, rozwijanie empatii.
Propozycje:
1. Słuchanie wiersza D. Jasicy pt. „Jak się zmieniam”.
W ciągu dnia miewam różne humory:
Inna jest mina wesoła,
inna, gdy jestem chora.
Gdy się boje krzyczę – Ooo!
Gdy zjadam cytrynę,
To mam kwaśną minę.
Gdy jestem zły,
Moja mina przypomina pysk rekina.
2. Oglądanie twarzy – dziecko obserwuje swoją twarzy w lustrze, opisuje jej wygląd, nazywa co widzi. Przybiera różne miny i nazywa emocje, które chciało swoją twarzą pokazać.
3. Wrażenia i uczucia – oglądanie obrazków w Księdze zabaw str. 72-73, na których widać różne twarze i ich stany emocjonalne – dziecko nazywa emocje, które, jego zdaniem, czuje chłopiec na zdjęciach.
4. „Ułóż zdanie z tym słowem” – zabawa dydaktyczna. Rodzic wskazuje obrazek chłopca w Księdze zabaw, a zadaniem dziecka jest ułożenie jednego zdania, w którym użyje nazwy nastroju widocznego u osoby na obrazku, np. chłopiec jest smutny, bo zgubił ulubiony samochód. Dziecko stara się powiedzieć coś o wyglądzie osoby, jej nastroju i jego przyczynie. Rodzic liczy po cichutku słowa, które pojawiają się w zdaniu, i pokazuje ich liczbę na palcach. Zamiana ról. Rodzic opowiada o chłopcu z obrazka, dziecko liczy słowa.
5. „Łzy” – praca plastyczna malowana farbami. Dziecko maluje na kartce 2 duże łzy. Jego zadaniem jest zamienienie ich w coś miłego (w ten sposób dzieci mają okazję dokonania zamiany czegoś, co kojarzy się im ze smutkiem w coś miłego, ale jednocześnie uczy się akceptować takie emocje u siebie i innych, radzić sobie z negatywnymi emocjami).
6.„Lustro emocji” – dziecko ustawia się naprzeciwko Rodzica, naśladują siebie nawzajem, próbują nazwać emocje, jakie chciały wyrazić swoją miną oraz jakie wyrażał ich partner w parze.
7. „Podróż do Krainy: Złości, Radości i Smutku”- zabawa ruchowa
Dziecko ustawia się w pociąg z Rodzicem i jadą do Krainy Złości, tutaj ludzie chodzą obrażeni, są źli i zagniewani, tupią nogami, zaciskają dłonie w pięści i krzyczą.
Następnie pociąg rusza dalej i zatrzymuje się w Krainie Smutku - tutaj ludzie chodzą markotni, płaczą. Na końcu pociąg rusza do Krainy Radości, gdzie ludzie są zawsze uśmiechnięci, życzliwi i pomocni wobec siebie, witają się z nami serdecznie.
Opracowała: E. Kubiak, I. Dziuba, M. Sałajczyk, E. Osińska, A. Rypkowska
