Zadania dla dzieci 6-letnich
Temat: JAK POZBYĆ SIĘ STRACHU?
Cele:
- Kształtowanie odporności emocjonalnej.
- Identyfikowanie i podawanie nazw stanów emocjonalnych.
- Rozwijanie umiejętności wyrażania emocji za pomocą rekwizytów.
- Kształtowanie wrażliwości , rozwijanie fantazji i wyobraźni.
- Rozwijanie świadomości własnych emocji, stanów uczuciowych.
PROPOZYCJE:
,,Piórka naszych uczuć”- zabawa. Dziecko otrzymuje sztuczne piórka w różnych kolorach. Zadaniem dziecka jest wyrazić emocje, o których opowiada rodzic za pomocą układu piórek.
2. ,, Wyraź piórkiem, jak się czujesz, kiedy np.: boisz się wielkiego psa, bawisz się koleżankami (lub kolegami z przedszkola, stłukłeś-łaś kolano, zgubiłeś-łaś ulubioną zabawkę, przytula ciebie mama.
3. ,,Tajemnicza przesyłka”- rodzic stawia na stole pudełko (tajemnicza paczka). Prosi, aby dziecko sprawdziło co się w nim znajduje przez otwór widoczny z boku. Gdy dziecko wykona to zadanie rodzic zadaje pytanie: Czy to było przyjemne doświadczenie sięgać ręką do pudełka, w którym nie wiedzieliście, co się znajduje? Co czuliście w tym momencie? Czy odczuwałeś-łaś niepokój lub strach? Co można zrobić inaczej, żeby zmniejszyć napięcie i towarzyszący lęk nieznanemu doświadczeniu? Dziecko otwiera z rodzicem pudełku – w środku są materiały potrzebne do wykonania gry planszowej,, Stonoga”- mazaki, brystol, obrazki przedstawiające mimikę osób wyrażających różne emocje, guma mocująca, kostka do gry.
4. ,, Stonoga”- tworzenie gry zgodnie z instrukcją.
Materiały potrzebne do wykonania gry
Rysowanie na kartonie kształtu dużej stonogi. Na jej głowie napis START a przy odwłoku META. Podzielenie kształtu stonogi na pola.
Przyczepienie obrazków przedstawiających emocje na wybranych polach.
Po wykonaniu planszy rodzic prosi ,aby dziecko opowiedziało na czym może polegać ta gra i wymyśliło zasady do gry.
5. ,, Czy strach ma wielkie oczy?”- zabawa. Dziecko odpowiada na pytania- czym dla ciebie jest strach?, czego się boisz najczęściej?, kiedy czujesz strach?
6. ,, Nie rozśmieszaj mnie”- rodzic i dziecko siadają na dywanie naprzeciwko siebie. Rodzic chce być poważny a zadaniem dziecka jest rozśmieszyć rodzica. Kiedy mu się uda następuje zmiana ról. Na koniec zabawy dziecko odpowiada na pytania,, co czułeś w trakcie tej zabawy?, czy łatwo jest zachować powagę?, co ci pomogło, a co utrudniało wykonanie tego zadania?
7. ,, Karty pracy”- cz.4 22b i 23a.
Opracowała: M. Sałajczyk, I.Dziuba,E.Kubiak,A.Rypkowska
